In Memoriam Jerome Vervaeke

Met droefheid vernamen we het overlijden van de heer Jerome Vervaeke, erestudieprefect van onze school.

Ook na zijn pensioen in 1982 bleef hij zeer gehecht aan onze school en was hij elk jaar opnieuw een fiere eregast tijdens de Plechtige Proclamatie.
Eind juni 2008 kon hij, wegens ziekte, voor de eerste keer in jaren, helaas niet aanwezig zijn. Met die Plechtige Proclamatie voelde hij zich zeer verbonden.
Eind juni 1967 werd immers voor de eerste maal in de geschiedenis van ons Atheneum tijdens de Proclamatie een promotieleider gehuldigd. Het schitterende initiatief om aan onze laatstejaars een inspirerend en stimulerend voorbeeld mee te geven, kwam van de studieprefect Jerome Vervaeke.
De heer Vervaeke was uiteraard, meer bepaald in 1989, ook zelf promotor.

Hij was licentiaat in de klassieke filologie en doctor in de rechten en van 1 september 1964 tot 1982 studieprefect van ons Atheneum.
Gedurende al die jaren leidde hij onze school met verstand en inzicht, met mededogen en openheid.
Hij is de oprichter van de Vriendenkring, van het zevende jaar ‘Bijzonder Wetenschappelijke Vorming’, hij is de initiator van honderden projecten, alle met slechts één gemeenschappelijk doel : het welzijn van onze school.
Hij was het ook die de trits ‘Standing-Traditie-Toekomst’ introduceerde en hoog inschatte.
Die drie woorden beogen uit te monden in het verwerven van een levensstijl waarin schoonheid, verdraagzaamheid en creativiteit centraal staan. Een nooit eindigend proces.

De heer Vervaeke heeft meer dan een steentje bijgedragen aan onze school op weg naar een onderwijsinstelling met een sterk profiel, een waardevolle identiteit en een faam.
De heer Vervaeke is een van de bouwstenen, een van de bouwmeesters.
Het is onze opdracht om die kwaliteit, om dat streven naar een goede opleiding die kansen biedt, te bewaren en verder uit te bouwen.

Zijn toespraak tijdens de Plechtige Proclamatie in 1989 eindigde met de woorden : ‘Moge u het voorrecht gegeven zijn na vele jaren aan vele mensen dank te moeten en te kunnen zeggen.’
Hier is nu dus enkel plaats om onze oprechte dank te betuigen aan een man die heel veel gedaan heeft voor onze school, heel veel betekend heeft voor zovele collega’s, ouders en leerlingen. Oprechte dank voor zijn inzet en zijn enthousiasme, voor zijn wijsheid en kracht, voor het vertrouwen en de vruchtbare samenwerking.

In naam van de gehele schoolgemeenschap Voskenslaan bieden wij aan familie en vrienden onze innige deelneming aan met oprechte dank en respectvolle hulde voor wat Jerome voor onze school betekent.