Hippoliet : klassiek theater, sprankelend hedendaags !

Op vrijdag 19 november jl. begaven me ons met de trein naar Puurs waar in het mooie culturele centrum het toneelgezelschap 'Het Ongerijmde' de klassieker 'Hippoliet' op de scène  bracht, een moderne bewerking naar Euripides.
Uiteraard waren we (alweer !) meer dan degelijk voorbereid tijdens de lessen Grieks en het seminarie Latijn waar we kennis maakten met de drie belangrijkste Griekse tragedieschrijvers (Euripides, Aeschylos en Sophocles), uitweidden over de oorsprong en de ontwikkeling van het Griekse theater en ruime aandacht besteedden aan de belangrijkste personages van dit toneelstuk : Hippolytos, Aphrodite, Artemis, Theseus en Phaedra.

 

'Het Ongerijmde' is een theatergezelschap dat het klassieke repertoire op een persoonlijke en hedendaagse manier benadert en interpreteert. De acteurs (die ik allemaal herkende uit de heerlijke Ketnet-serie 'W817' ( Kadèr Gürbüz, Jenne Decleir, Machteld en Danny Timmermans) combineren verschillende speelstijlen, spreken het publiek rechtstreeks aan en geven aan het visuele aspect een prominente plaats. Film, fotografie, schilder- en beeldhouwkunst worden in dit verband als belangrijke inspiratiebronnen gebruikt.

“Als gezelschap trachten we theater te maken dat de diverse toeschouwer op verschillende niveaus aanspreekt. Vertrekkende vanuit een heldere vertelling en steeds op zoek naar culturele referenties streven we – van de eerste repetitie tot en met de laatste voorstelling – naar toegankelijke theaterproducties die bij verschillende bevolkingscategorieën weerklank vinden.”
We hebben genoten van deze Griekse tragedie, waar de mens als speelbal van de goden zijn rol (alweer !) niet kan ontlopen en verscheurd wordt door liefde, jaloezie en wraakzucht. Zijn zwakheden, de obsessies, de ontreddering : het was allemaal zo herkenbaar.
Het was boeiend om te kijken naar een enscenering vol muziek en choreografie, om te luisteren naar een theatertaal vol humor en respect voor de originele tekst.

Het verhaal

Hippoliet houdt van  jagen en paardrijden. Hij aanbidt de Artemis, godin van de jacht. (zie afbeelding)

Voor Afrodiet, godin van de liefde, voelt hij vooral minachting. Afrodiet voelt zich tekort gedaan en besluit zich te wreken. Ze zorgt ervoor dat Phaedra – echtgenote van Theseus, de vader van Hippoliet – hartstochtelijk verliefd wordt op haar stiefzoon. Phaedra vecht tegen die hartstocht, totdat haar oude min haar geheim ontfutselt. De min denkt haar meesteres een dienst te bewijzen door Hippoliet op de hoogte te brengen van Phaedra’s hopeloze verliefdheid...

Meer dan  1 uur en 20 min. werd de zaal vol leerlingen (van zowel ASO als TSO) begeesterd door dit drama over een hysterische moeder, die door de godin van de liefde, Afrodiet, ziekelijk verliefd wordt gemaakt op haar bastaardzoon Hippoliet, de lieveling van de godin van de jacht Artemis.

Het centrale beeld werd gevormd door een toren die zowel refereerde aan die van Babel (spraakverwarring en miscommunicatie) als aan de ivoren toren, waarin de mensen opgesloten zijn, geketend aan hun onafwendbare noodlot.

Alles, zowel de geluids- en lichteffecten als de kledij van de acteurs, prikkelde de verbeelding van de toeschouwers.

De 4 acteurs waren volledig in het zwart gekleed. Net zoals in de oudheid speelden zij verschillende rollen. Net als de antieke maskers gaf hun extra rode kledingstuk, dat ze op een specifieke manier rond hun lichaam of gezicht drapeerden, aan wie ze vertolkten.

Als lid van het koor zetten ze zwarte kappen op hun hoofden en zongen ze poëtische teksten begeleid door do-wah-deuntjes die tijdens de terugreis nog nazinderden.

" 'Het Ongerijmde' was allesbehalve ongerijmd", zei Matthieu Batens uit 3GL.

"Ik wist niet dat theater zo leuk kon zijn", merkte iemand op. Iedereen knikte instemmend en genoot in stilte na...